چهارشنبه چندم ِ تیر!! اندر حکایت کامپایل شدن و لی لی که در حوضک اُفتید!

خوب دیگه بسه کولی گری بازی!....
بجای اونهمه توزیه ِ اضافی که این آیرا از خودش داده که واقعن توهین به مشتریه!! ، مثن انگار بچه های مردم و خر! فرض کرده بلا نسبت!...منو که میبینی جام شریف بود! مادرمم همیشه به همسایمون میگه و همین که مادرم میگه من از همه خوبم خودش از هر تست آی کیو و آزمون ِ هماهنگی سند تره! شمارم که اون بچه هه تو تبلیغ بَن بِن بُن گفت : کودک ایرانی ....با اس تِداد!....

خوب من در حالیکه سَی میکنم صمیمیت را با بی ادبی و بی ناموسی گری قاطی نکنم درس امروز را با بیانی فرندلی و کودن فهم اراهه می کنم :

با نام و یاد خدایی که ایران را آفرید و اوضاع خیط و دانشگا های بی مادر شود الهی و آیت اله جعفر نژاد قمی (ره) با آن کتاب های آبکی اش را.
درس امروز رو از لحظه ی شروع کد نویسی تا لحظه ی فرحبخش ِ اجرا گرفتن توزیه (غلط ِ ض و ح ِ حوله! سر هم یه نمره! :) ) میدیم .
هر برنامه ای سه مرحله رو طی میکنه : 1) نوشتن کد
2) کامپایل کردنش
3) تست کردن برنامه

زمانهای قدیم احتمالا توی ویندوزهای عتیقه ای مثل یونیکس نوشتن کد و کامپایلش جدا انجام میشده یعنی شما اول کدتون و توی یک ادیتور متنی مینوشتین بعد که با پسوند cpp. ذخیرش میکردین میومدین با یه دستوری چیزی کامپایلر رو فراخونی میکردین.
واسه برنامه های ساده فقط یه خط فرمان کفایت میکرده ، مثن واسه اجرای برنامه ی jingool توی یونیکس مینوشتیم :

cc.............. jingool.cpp

.

الانا خوب بحمدالله اینهمه سد و جاده ساخته شده و خوب مسلمن ادیتور متن و کامپایلر هم همش یه جا توی محیط عزیز Visual Studio در خدمت هموطنان عزیز هست!

به متن کدمون که تایپش میکنیم میگیم Source Code و به فایلی که در واقع میشه کیف ِ این کدا میگیم Source File . همیشه سورس فایل هست که ماها انسان های جایز الخطا میتونیم با چشم زمینیمون ببینیمش وگرنه فایل های دیگه ای هم در مراحل بعد تولید میشه که فقط با چشم دل میشه دید و ماشین میتونه ببیندش!

وختی که سورس کدمون رو نوشتیم نوبت میرسه به "کامپایل کردن".[ همیشه کاری که باید بعد از "تایپ کردن" انجام بشه "کامپایل کردنه" ] .

اتفاقی که ما داریم به اسم کامپایل شدن میبینیم فرآیند پیچیده ایه که در واقع صدا زدن ِ سه نفر ِ مجزاس.

اول ) پیش پردازنده یا Preprocessor

دوم ) کامپایلر Compiler

سوم ) Linker یا متصل کننده

هر کدوم اینا یه تغییری رو کدا ایجاد میکنن تا نهایتن به فایل اجرایی برسیم. دقیقا مثل همون لی لی حوضک که هر کی یه بلایی سر مادر مرده آورد تا رسید به کله گندهه!

در اینجا نقش "لی لی حوضک" رو سورس فایل بازی میکنه.

1) Preprocessor یه کپی از سورس فایل رو میگیره یه سری تغییرات توش میده و یه سری فایلا رو (مثه فایلایی که توی اجرا بهشون نیاز داره) بهش اضافه میکنه.

2) "کامپایلر" این فرآورده رو میگیره و به آبجکت کد یا کد شی تبدیلش میکنه. حالا کیفش هم عوض میشه و میشه object file. داخل این آبجکت فایل رو فقط خدا میتونه ببینه و ماشین!

3)Linker میاد این object file رو میگیره و به فایل قابل اجرا یا exe. تبدیلش میکنه.

@ خوب پس هر برنامه ای از تایپ تا اجرا سه مرحله داره.

edit --------> comile ------> execute

اجرا و بررسی اصلاحی<------ کامپایل کردن برنامه <----- تایپ و نوشتن کد

اگه توی اجرا دیدیم برنامه اشکال داره دوباره باید برگردیم به محیط ویرایشگر و همون داستان ِ تایپ و اصلاح ِ کدا. و دوباره کامپایل کردن و اجرا گرفتن و.....این چرخه ( اصلاح کد- اجرا گرفتن) انقدر ادامه پیدا میکنه تا زمانیکه از برنامه راضی بشیم و خدا از هم برنامه!

ایشالا تو جلسه ی بعدی یه برنامه ی ساده رو میگیم .